ช้าพลู

ช้าพลูเป็นพืชล้มลุกขนาดเล็กในตระกูลเดียวกันกับพริกไทยและพลู

ช้าพลูเป็นพืชพื้นเมืองของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พบได้ทั่วไปในประเทศไทย ตามป่าดิบชื้น และพื้นที่ที่มีความชื้นสูง

ช้าพลูสามารถเจริญเติบโตและให้ผลผลิตได้ตลอดทั้งปี

อาหาร: ใบอ่อนของช้าพลูเป็นผักที่มีรสชาติเผ็ดเล็กน้อย นิยมใช้รับประทานสดกับอาหารรสจัด เช่น เมี่ยงคำ, ยำ, ลาบ หรือนำไปประกอบอาหารอื่นๆ เช่น แกงคั่วหอยขม
สมุนไพร: ใบของช้าพลูมีสรรพคุณทางยาตามตำราแพทย์แผนไทยหลายอย่าง เช่น ช่วยขับลมในลำไส้และกระเพาะอาหาร, ช่วยบำรุงธาตุ, และช่วยเจริญอาหาร

วิธีใช้: ชาวบ้านนิยมนำใบช้าพลูมาเป็นผักแกล้มกับอาหารรสจัดเพื่อช่วยตัดความเลี่ยนและเพิ่มรสชาติ และใช้ใบต้มกับน้ำดื่มเพื่อช่วยบรรเทาอาการท้องอืดท้องเฟ้อ
ข้อควรระวัง: แม้จะมีประโยชน์ แต่ควรรับประทานในปริมาณที่พอเหมาะ เพราะการรับประทานในปริมาณที่มากเกินไปอาจทำให้เกิดอาการท้องเสียได้

สำนักงานข้อมูลสมุนไพร คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล. (ม.ป.ป.). ชะพลู. สืบค้นเมื่อ 24 สิงหาคม 2568, จาก https://www.medplant.mahidol.ac.th/pubhealth/chaphlu.html
ฐานข้อมูลพรรณไม้ องค์การสวนพฤกษศาสตร์. (ม.ป.ป.). Piper sarmentosum Roxb.. สืบค้นเมื่อ 24 สิงหาคม 2568, จาก http://www.qsbg.org/Database/Botanic_Garden/detail.asp?Tab=1&id=1658
กรมการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก. (ม.ป.ป.). ชะพลู. สืบค้นเมื่อ 24 สิงหาคม 2568, จาก https://www.dtam.moph.go.th/index.php/th/thaiherb/137-herbs-name/8051-cha-plu.html