สมอนั่ง

สมอนั่ง (Terminalia catappa) เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ที่พบได้ทั่วไปในประเทศไทย มักปลูกเป็นไม้ให้ร่มเงาและไม้ประดับในสวนสาธารณะ และริมถนน

ลำต้น: เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ มีความสูงได้ถึง 15-25 เมตร ลำต้นตั้งตรง เปลือกเรียบมีสีเทาปนน้ำตาล และมีเรือนยอดเป็นชั้น ๆ คล้ายฉัตร
ใบ: ใบเดี่ยว เรียงเวียนสลับเป็นกระจุกที่ปลายกิ่ง รูปไข่กลับหรือรูปรีแกมขอบขนาน ปลายใบมนหรือเว้าเล็กน้อย แผ่นใบหนาเป็นมัน เมื่อใบแก่จะเปลี่ยนเป็นสีแดงสด
ดอก: ออกเป็นช่อเชิงลดที่ปลายกิ่งหรือซอกใบ ดอกขนาดเล็กสีขาวนวล
ผล: ผลมีลักษณะเป็นรูปไข่แบน มีสันตามยาว ผลอ่อนสีเขียว เมื่อแก่จะเปลี่ยนเป็นสีเหลืองหรือสีแดง ภายในมีเมล็ด

สมอนั่งเป็นพืชพื้นเมืองของเขตร้อน พบได้ทั่วไปในทวีปเอเชีย และเป็นที่นิยมปลูกในประเทศไทยตามพื้นที่สาธารณะ ริมถนน และตามชายหาดเพื่อเป็นไม้ให้ร่มเงา

สมอนั่งสามารถออกดอกและติดผลได้ตลอดทั้งปี โดยเฉพาะในช่วงฤดูร้อน

วิธีใช้: ชาวบ้านนิยมนำใบแก่ที่ร่วงแล้วมาใช้ในการหมักน้ำเลี้ยงปลาบางชนิดเพื่อควบคุมคุณภาพน้ำ
ข้อควรระวัง: ผลสุกอาจมีรสฝาดและเมล็ดแข็ง ควรระมัดระวังในการรับประทาน

กรมวิชาการเกษตร. (ม.ป.ป.). สมอนั่ง. สืบค้นเมื่อ 25 สิงหาคม 2568, จาก https://www.doa.go.th/hort/wp-content/uploads/2021/08/สมอนั่ง.pdf
ฐานข้อมูลพรรณไม้ องค์การสวนพฤกษศาสตร์. (ม.ป.ป.). หูกวาง. สืบค้นเมื่อ 25 สิงหาคม 2568, จาก https://www.qsbg.or.th/database/botanic_garden/detail.asp?Tab=1&id=1916
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล. (ม.ป.ป.). หูกวาง. สืบค้นเมื่อ 25 สิงหาคม 2568, จาก http://www.pharmacy.mahidol.ac.th/th/knowledge/article/260/หูกวาง/