ข้อมูลน้อยหน่าหนังเขียว
น้อยหน่าหนังเขียว เป็นพันธุ์ปลูกของน้อยหน่า (วงศ์ Annonaceae) ผลเปลือกเรียบสีเขียว เนื้อสีขาวหนา รสหวาน เมล็ดน้อยกว่าน้อยหน่าพันธุ์พื้นเมือง น้อยหน่ามีถิ่นกำเนิดในแถบอเมริกากลางและใต้ พบทั่วไปในเขตร้อน ในประเทศไทยปลูกมากทางภาคกลางและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ มีชื่อท้องถิ่นอื่นเช่น บักเขียบ (ภาคอีสาน) บะน้อแน่ (ภาคเหนือ) ตีบ (เขมร-สุรินทร์)
1. ชื่อพื้นบ้าน, ชื่อสามัญ, ชื่อวิทยาศาสตร์
- ชื่อพื้นบ้าน: บักเขียบ, บะน้อแน่, ตีบ
- ชื่อสามัญ: Sugar apple, Sweetsop
- ชื่อวิทยาศาสตร์: Annona squamosa L. พันธุ์ ‘หนังเขียว’
- วงศ์: Annonaceae
2. ชื่อพืช (พื้นบ้าน, วิทยาศาสตร์)
- ชื่อพื้นบ้าน: น้อยหน่าหนังเขียว
- ชื่อวิทยาศาสตร์: Annona squamosa L. พันธุ์ ‘หนังเขียว’
3. กลุ่มของพืช
ไม้ผล
4. ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
- ลำต้น: ไม้ยืนต้นขนาดเล็ก สูง 3–5 เมตร
- ใบ: ใบเดี่ยว เรียงสลับ รูปใบหอกแกมขอบขนาน กว้าง 3–6 เซนติเมตร ยาว 7–13 เซนติเมตร
- ดอก: ดอกเดี่ยว ออกที่ซอกใบ ห้อยลง กลีบดอกสีเหลืองแกมเขียว 6 กลีบ เรียง 2 ชั้น ชั้นละ 3 กลีบ หนาอวบน้ำ มีเกสรตัวผู้และรังไข่จำนวนมาก
- ผล: ผลกลุ่ม ค่อนข้างกลม เมล็ดสีดำ มีจำนวนมาก
5. ประโยชน์ / การใช้ประโยชน์
- ใบ: ใช้ขับพยาธิลำไส้ แก้หิด แก้กลากเกลื้อน และแก้ฟกบวม
- ราก: เป็นยาระบาย ทำให้อาเจียน แก้พิษงู ถอนพิษเบื่อเมา
- เปลือกลำต้น: เป็นยาสมานลำไส้ สมานแผล แก้ท้องร่วง แก้พิษงู แก้รำมะนาด เป็นยาฝาดสมาน
- ผลดิบ: แก้พิษงู แก้ฝีในคอ กลาก เกลื้อน ฆ่าพยาธิ โรคผิวหนัง ส่วนผลแห้งแก้งูสวัด เริม แก้ฝีในหู
- สารสำคัญ: ใบมีสารแอลคาลอยด์ แอนโนเนอีน (anonaine) และเรซิน (resin) เมล็ดมีน้ำมันอยู่ร้อยละ 45
- อื่น ๆ: ใช้เป็นสารกำจัดศัตรูพืช
6. ข้อมูลภูมิปัญญาท้องถิ่น
ใบสดและเมล็ดใช้กำจัดเหา โดยนำใบน้อยหน่าประมาณ 3–4 ใบ มาตำให้ละเอียดคลุกกับสุราขาว ทาหัวให้ทั่ว เอาผ้าคลุมไว้ 10–30 นาที แล้วใช้หวีสาง หรือนำใบ 7–8 ใบ ตำให้ละเอียดผสมน้ำทาหัวทิ้งไว้สักครู่แล้วล้างออก จะช่วยทำให้ไข่เหาฝ่อ ข้อควรระวัง: เมล็ดมีพิษ ห้ามให้เข้าตา และไม่ควรรับประทาน
7. แหล่งอ้างอิง
- วิกิพีเดียภาษาไทย. น้อยหน่า. สืบค้นจาก https://th.wikipedia.org/wiki/น้อยหน่า