#พฤกษศาสตร์, ไม้ยืนต้น

ชมพู่สาแหรก

ข้อมูลต้นชมพู่สาแหรก

ชมพู่สาแหรกเป็นผลไม้ในวงศ์ชมพู่ที่มีลักษณะเด่นเฉพาะตัว และเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะไม้ผลพื้นบ้านชนิดหนึ่งในประเทศไทย

1. ชื่อพื้นบ้าน, ชื่อสามัญ, ชื่อวิทยาศาสตร์

  • ชื่อพื้นบ้าน: ชมพู่สาแหรก, ชมพู่แดง (ภาคกลาง), ชมพู่ยามู (ภาคใต้)
  • ชื่อสามัญ: Malacca apple, Malay rose apple
  • ชื่อวิทยาศาสตร์: Syzygium malaccense (L.) Merr. & L.M.Perry

2. ชื่อพืช (พื้นบ้าน, วิทยาศาสตร์)

  • ชื่อพื้นบ้าน: ชมพู่สาแหรก
  • ชื่อวิทยาศาสตร์: Syzygium malaccense (L.) Merr. & L.M.Perry

3. ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

  • ลำต้น: เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงใหญ่ ลำต้นสูงประมาณ 5-15 เมตร ทรงพุ่มกลม มีกิ่งก้านสาขามาก
  • ใบ: ใบเดี่ยว เรียงตรงข้าม รูปรีหรือรูปขอบขนาน ปลายใบแหลม โคนใบมน แผ่นใบหนาและมัน สีเขียวเข้ม
  • ดอก: ออกเป็นช่อตามซอกใบหรือตามลำต้น ดอกมีขนาดใหญ่และมีสีแดงเข้มหรือสีแดงอมม่วง
  • ผล: ผลมีรูปร่างคล้ายระฆังหรือรูปไข่ป้อม ผลมีสีแดงเข้มจนถึงแดงอมม่วง เนื้อผลมีสีขาว กรอบ มีรสหวานอมเปรี้ยว มีกลิ่นหอม

4. สถานที่พบ

พบได้ทั่วไปในเขตร้อน โดยเฉพาะในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สำหรับประเทศไทยสามารถพบได้ตามป่าเบญจพรรณและป่าดิบแล้ง นอกจากนี้ยังนิยมปลูกตามบ้านเรือนและสวนผลไม้

5. สภาพแวดล้อมที่เติบโต

  • ดิน: เจริญเติบโตได้ดีในดินร่วนปนทรายที่อุดมสมบูรณ์และมีการระบายน้ำดี
  • น้ำ: ชอบความชื้นสูง ต้องการน้ำสม่ำเสมอ
  • แสงแดด: ต้องการแสงแดดจัดตลอดวัน

6. ฤดูกาลให้ผลผลิต

ชมพู่สาแหรกมักจะให้ผลผลิตในช่วงฤดูร้อน ประมาณเดือนเมษายนถึงมิถุนายน

7. ประโยชน์/การใช้ประโยชน์

  • ผล: ใช้รับประทานเป็นผลไม้สด
  • การแปรรูป: สามารถนำไปทำแยม, วุ้น, หรือเครื่องดื่มได้
  • สรรพคุณทางยา: ในบางตำราพื้นบ้านมีการใช้ส่วนต่าง ๆ ของต้นชมพู่สาแหรกเป็นยาสมุนไพร เช่น เปลือกต้นช่วยแก้ท้องร่วง

8. ข้อมูลภูมิปัญญาท้องถิ่น (วิธีใช้, ข้อควรระวัง)

  • วิธีใช้: ชาวบ้านนิยมรับประทานผลชมพู่สาแหรกเป็นผลไม้แก้กระหาย และนำดอกที่ร่วงหล่นมาทำเป็นน้ำเชื่อม
  • ข้อควรระวัง: ไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับพิษภัยที่ร้ายแรงจากการบริโภค อย่างไรก็ตาม ควรบริโภคผลไม้ที่สะอาดและไม่มีสารเคมีตกค้าง

9. แหล่งอ้างอิง