กระดูกไก่

กระดูกไก่เป็นพืชสมุนไพรพื้นบ้านที่รู้จักกันดีในประเทศไทย มีชื่อเรียกหลายชื่อตามแต่ละท้องถิ่น และมีสรรพคุณทางยาที่หลากหลาย

ชื่อพื้นบ้าน: กระดูกไก่, กระดูกไก่ดำ, กะดูกไก่, เอนอ้า, เข้าเอน, เครือเอน, ยาเข้าแนบ, หูลิง
ชื่อสามัญ: Indian Willow, Barleria, Hedge Barleria
ชื่อวิทยาศาสตร์: Justicia gendarussa Burm.f.
วงศ์: Acanthaceae

ลำต้น: เป็นไม้พุ่มขนาดเล็ก สูงประมาณ 1-1.5 เมตร ลำต้นเป็นปล้องสีม่วงดำหรือสีม่วงอมแดง
ใบ: ใบเดี่ยว เรียงตรงข้ามสลับตั้งฉาก รูปขอบขนานแกมใบหอก ปลายแหลม โคนสอบ ขอบใบเรียบ สีเขียวเข้ม ผิวใบมัน
ดอก: ออกเป็นช่อที่ปลายกิ่งและซอกใบ กลีบดอกมีสีขาวอมม่วง และมีจุดประสีม่วงแดงที่โคนกลีบ
ผล: ผลแห้งแตกเป็นฝักรูปทรงกระบอก ภายในมีเมล็ดขนาดเล็ก

กระดูกไก่เป็นพืชที่พบได้ทั่วไปในเขตร้อนของทวีปเอเชีย รวมถึงประเทศไทย สามารถพบได้ตามป่าเบญจพรรณ ป่าดิบแล้ง และบริเวณที่ชื้นแฉะ

กระดูกไก่เป็นพืชที่ออกดอกได้ตลอดทั้งปี

วิธีใช้: ภูมิปัญญาพื้นบ้านใช้ส่วนของลำต้นและใบมาต้มน้ำดื่มเพื่อบรรเทาอาการปวดเมื่อย หรือใช้รักษาอาการปวดเมื่อยตามข้อกระดูก
ข้อควรระวัง: การใช้สมุนไพรควรอยู่ภายใต้คำแนะนำของผู้เชี่ยวชาญ และควรระมัดระวังในการใช้ในปริมาณที่เหมาะสม

ฐานข้อมูลสมุนไพร คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. (ม.ป.ป.). กระดูกไก่. สืบค้นเมื่อ 24 สิงหาคม 2568, จาก https://www.phargarden.com/main.php?action=viewpage&pid=144
ฐานข้อมูลพรรณไม้ องค์การสวนพฤกษศาสตร์. (2563). กระดูกไก่. สืบค้นเมื่อ 24 สิงหาคม 2568, จาก http://www.qsbg.org/Database/Botanic_Garden/detail.asp?Tab=1&id=1658

สำนักพิมพ์บ้านและสวน. (ม.ป.ป.). กระดูกไก่. สืบค้นเมื่อ 24 สิงหาคม 2568, จาก https://www.baanlaesuan.com/plants/perennial/88441.html