พลับพลึง

พลับพลึงเป็นพืชสมุนไพรและไม้ประดับที่มีมาแต่โบราณ สามารถพบได้ทั่วไปในประเทศไทย และมีประโยชน์หลายด้านทั้งในทางการแพทย์แผนโบราณและการจัดสวน

ลำต้น: เป็นพืชที่มีหัวใต้ดินคล้ายหัวหอม มีกาบใบหุ้มซ้อนกัน
ใบ: ใบเดี่ยวขนาดใหญ่ รูปยาวแคบปลายแหลมคล้ายรูปใบหอก เรียงเวียนรอบลำต้น สีเขียวเข้มเป็นมัน ขอบใบเรียบหรืออาจเป็นคลื่น
ดอก: ออกเป็นช่อขนาดใหญ่จากปลายหัว มีก้านช่อดอกยาว ดอกย่อยมีสีขาว มีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ลักษณะกลีบดอกเรียวยาว 6 กลีบ และมีเกสรเพศผู้เป็นเส้นยาวสีชมพูอ่อน
ผล: ผลค่อนข้างกลม เมื่อแก่จะแตกออก เมล็ดมีขนาดเล็ก

พลับพลึงเป็นพืชที่พบได้ทั่วไปในเขตร้อนชื้น โดยในประเทศไทยนิยมปลูกกันอย่างแพร่หลายตามบ้านเรือน สวนสาธารณะ หรือริมถนนเพื่อเป็นไม้ประดับ

พลับพลึงสามารถออกดอกได้ตลอดทั้งปี โดยเฉพาะในช่วงฤดูฝนที่ได้รับน้ำอย่างเพียงพอ

ไม้ประดับ: นิยมปลูกประดับตกแต่งสวนเพื่อความสวยงาม
สมุนไพร: ใบพลับพลึงสามารถนำไปใช้ในการรักษาอาการปวดเมื่อย หรือใช้พอกเพื่อลดอาการฟกช้ำและอักเสบ

วิธีใช้: ตามตำรับยาแผนโบราณ นิยมนำใบพลับพลึงมาลนไฟให้อุ่นแล้วนำไปประคบหรือพันบริเวณที่มีอาการปวดเมื่อย ฟกช้ำ หรือบวม